Przypowieść

Ze studni miłości wydobyłem pełen bukłak

Przyniosłem go do domu rozpusty Sodomy

Wyśmiano mnie i wyszydzono

Ale miłość była ze mną

Gorało we mnie serce i trzęsły się nogi moje

Wierzyłem nadal, ze Arka uratuje nas od potopu

Ale przed wodą już nas nie chroni

Zatapia nas w swoim ciele- mętnej zimnej wody

Wlewając się w nas

Kamieniem rzucisz we mnie pierwszy

Drogi przechodniu

Nikt nie pomoże

Poniosę mój krzyżyk sam