Obraz

Obraz twojej twarzy

Rozpływa się  po podłodze

W kroplach porannej rosy

Kładziesz mi na twarzy chude palce

Niczym obłoki

Przesuwają się po niebie

Moich lic

Nakarmię twojego kota tylko on

Wierzy jeszcze w to co

Bóg juz przekreślił

Otrzyj krwawe łzy

Otrzyj krwawy pot

Ratuj resztki wiary

Słychać oddech!

Czasu

Na twoich nagich plecach

Koloru jaśminu

Na czasy

  Eksploruje umysł w poszukiwaniu spokoju
obijam się pomiędzy trwogą a smutkiem
plącze nerwy i wiąże je na postronku


Tracę moralność w gniew obrastam
wojna się brzydzę ale na strychu trzymam karabin
pamiątkę po czasach dawnych pełnych szacunku


obdartych z fałszywych uczuć
apoteozy złego smaku
czcij matkę swoją a ojca szanuj
czasy niepewne granitowymi chmurami
otoczą nas samych 

Przypowieść

Ze studni miłości wydobyłem pełen bukłak

Przyniosłem go do domu rozpusty Sodomy

Wyśmiano mnie i wyszydzono

Ale miłość była ze mną

Gorało we mnie serce i trzęsły się nogi moje

Wierzyłem nadal, ze Arka uratuje nas od potopu

Ale przed wodą już nas nie chroni

Zatapia nas w swoim ciele- mętnej zimnej wody

Wlewając się w nas

Kamieniem rzucisz we mnie pierwszy

Drogi przechodniu

Nikt nie pomoże

Poniosę mój krzyżyk sam  

***

Ciało twoje napięte głaszcze jak kota

opina się jak struna łydką nagą

patrzę na Ciebie

chodź wiem…

że karcisz moje spojrzenie

gdy zsuwam je na sutki z dźwięku

Do pokoju wchodzi niepewność

czuje już w odrzwiach

przystawisz mi do głowy

te same sztylety

zimne kawałki

stali

pachnącej orężem miłości

Wstąp na mnie zapomnijmy

o martwej pościeli między nami