Przepowiednia

Moim spowiednikiem zostałby Raskolnikow
gdybym sam nie był katem
drażę skały myśli, aż huczy posada świata
to wiek zagłady i zatracenia
wszyscy zginiemy od sterowców
powietrze cuchnie bez Ciebie

Czasy (nie) pewne

Chcę łakomie patrzeć na Ciebie
i pożerać twoje uda
aż do sytości mojego ja

bo tylko ty stawiasz
mnie w pionie
gdy wojna wszędzie

i zatracam człowieczeństwo
wielu było braci 
i wiele sióstr

ale ty mnie obchodzisz najbardziej
gdy na mnie patrzysz
o poranku
spod wachlarza czarnych od sadzy
rzęs

nawet spokojna śmierć
do nas nie puka
już nie

Ona

Obleczona w woń perfum
naga i wstydliwa
pełna myśli pierwotnych

w rzeczywistości
leżysz pijana
otulona w kwaśną woń potu
pełna myśli nie godnych i sprośnych

w tą noc staniesz się kurtyzaną
i motylem
polecisz i popłyniesz

z nurtem nocy by wyzwolić
to co ciemne
by osiągnąć spokój

Temat

Nie piszę już o miłości
tylko o naturze i sztuce
naturze w zdegradowanym świecie
i sztuce bez barier
o naturze tworzącej dzieła sztuki
i sztuce w naturalnych aspektach
o puszczy i o płótnach
a potem wrócę do miłości
bo o niej wciąż mało

Inna miłość

Znów niebo się otwarło
i znów wyszły z niego
hordy aniołów

w strugach deszczu
zeszły na ziemię 

by dać wszystkim
miłość prawdziwą

przyjęli ją mężczyźni
wyłącznie
i oddali ją sobie

na wojnach 
i kolejnych butelkach
wódki

a najwięcej by móc
patrzeć sobie w oczy
nie w ukryciu

przed wielkim
okiem
moralności

Modlitwa II

Mój krzyk zdławiony w trzewiach
słowa modlitwy niedokończonej
do starca z przed wieków
i poety w dusznym świecie
świecie maskotek nierealnych
na sznurkach mechanicznych
kula wymierzona w czoło
czy miłość wymierzona w serce
koniec ten sam 
w spazmach naiwności

Baśń

Łatwiej pisać baśnie
i łatwiej je opowiadać 

łatwiej być kochanym
niż kochać

prościej skoczyć z mostu
niż na niego wejść

prościej czytać mądre strofy
niźli je składać

łatwiej udawać mądrego
niż nim być

lecz trudniej być kimś
niż być nikim

Jesień

Jesienią więcej czytam
i więcej myślę o miłości

Jesienią dłużej śpię
i myślę o ciele
częściej kobiecym

Jesienią bardziej szukam Cie
i szukam Cie nachalnie
wciąż bez ustanku

Jesienią jestem bardziej nieobecny
i częściej nie trzeźwy

Jesienią chce spokoju
i wciąż go nie mam

***

Upajam się brzydotą
bo szukam w niej piękna
tracę czas na rozmyślanie
o porządku estetyki
i twoich kształtach
nieuporządkowanych
i intelekcie w zawiłościach natury

To co nieoczywiste 
podlega mej uwadze
na niej opieram 
system i jego harmonie

Bo brzydkie ma szanse 
by zostać piękne
a piękne tylko sczeznąć
w oparach samouwielbienia

 

Wróżbiarstwo

Złe fluidy we mnie sączysz
w kartach wyczytujesz nasz los
stawiasz Tarota myśli i uczuć

kolejna rozgrywka jest o nas
wygrana nie da nam szczęścia
tylko gra pozwoli żyć

na stole z szachowych figur
leży twe nagie ciało
a na nim rzucone kości
na krzyk połączonych ciał

czarne kruki zwiastują śmierć
a my już dawno umarliśmy
kiedy pościel
przestała pachnieć mandarynkami

Głód

Kawa i papierosy i egzystencjalny nieład
znowu nie jadłem śniadania
chodź jestem głodny Ciebie
nie każ mnie się ponownie truć
co noc wracam i zasypiam później
gdy idę kolejny raz przez ulice krokodyli
nawet psy na mnie nie szczekają