Stada liści

Stada liści rzuciły się do lotu,
niczym spłoszone ptaki
silnym wiatrem,
co przynosi burze i słońce
wiosnę i śmierć.

Rzucany się wilkiem
na siebie,
kiedy huczy od gór
wiat co zabija i wskrzesza.

Nie ma cierpienia
w pełnym słońcu,
nie ma bólu
w ciepły dzień. 

są czarne chmury
co przynoszą uwolnienie, 
od tego co uporządkowane.